Bijna groot

Zondag 9 augustus 2009: voer al jaren met grote regelmaat restjes brood, rijst, pasta aan de vogels. Inmiddels is mijn tuin dus een pleisterplaats voor hele families. Vanmorgen zat een baby mus op een boterham die nog gevoerd werd door zijn even grote moeder. Lief.

Mooi

Zaterdag 8 augustus 2009: wat is Noord Holland toch mooi. Kan er niet genoeg van krijgen. Enorm eind gefietst, veel wind en veel zon. Met veel zadelpijn, maar helemaal blij thuis gekomen.


Huis moet nog iets aan opgeknapt, maar het uitzicht.......

Oncologisch centrum Maastricht

Vrijdag 7 augustus 2009: met een bus naar Maastricht om in het AZM te kijken hoe zij hun oncologisch centrum hebben gerealiseerd. Na een presentatie met vlaai krijgen we een rondleiding. Enorm mooi is het informatie- en bezoekerscentrum. Kijk dat willen wij natuurlijk ook.

En de multidisciplinaire bespreekruimte met 3 flatscreens voor de patholoog, de radioloog en het EPD. Slim! De poliruimte is vrij gewoon, net als de wachtruimten. We hebben discussie over wat er in en buiten het centrum zit. Dagbehandeling cytostatica wil men graag in het centrum, maar die verdieping is nog niet beschikbaar. Radiotherapie zit er wel in. Goede ideëen opgedaan vandaag. En vind het fruitstalletje in de centrale hal toch eigenlijk ook wel een heel goed plan.

Afscheid

Zaterdag 1 augustus 2009: met loden schoenen bereiden we ons voor op het afscheid. Erik en Luc zitten doodmoe op de bank. Erik behoorlijk pips.

Als iedereen naar de auto's toe is, staan we samen in de kamer. Het zal een klein jaar duren voor hij hier weer staat. Tranen schieten in onze ogen en we zoeken maar even troost bij elkaar.

En dan staan we op een overvol Schiphol. Van een aardige grondstewardess mag ik mee naar de bagage drop off.

Een superaardige grondstewardess zorgt dat zijn skateboard aan boord mee kan. Niet als handbagage, want dat is na 9/11 een terroristisch wapen. Ter plekke blijkt dat Mexico 2 tassen/koffers als beleid heeft en dan alle bagage dus rustig mee had gekund. Onze zorgen over het overgewicht voor niets geweest.

Naar de douane. Een laatste omhelzing, een laatste zoen. Daar ga je kind...........

Bagage

Vrijdag 31 juli: met de "papa's & mama's" en natuurlijk Jeroen afscheideten met Erik. Het is een zwoele avond en we zitten heerlijk op een terras. Regelmatig moet Erik even van tafel omdat zijn mobiel weer gaat. Allerlei mensen willen hem nog even beste wensen voor komende jaar.

Hoe groot Rik?

Thuis proberen we alle bagage die hij bedacht had mee te willen nemen in de koffers te pakken. Hij is daar zelf vanmiddag mee bezig geweest, maar het resultaat is een grote verzameling losse items en losse tassen. Mmmmmm, inpakken niet zijn sterkste punt. Bovendien is het 43 kg bagage. Er volgt een hele discussie hoeveel er nu eigenlijk mee mag. Volgens het ticket 20 kg. Allerlei zware dingen in de handbagage gestopt. Arme Erik, die moet sjouwen. Hij wil ook de skateboard mee. Die krijgen we nooit in een tas. Maar proberen als handbagage. Terwijl hij nog even de kroeg in gaat voor nog een afscheidsmeeting, proberen Corina en ik alles te ordenen. Na uurtje zwoegen zijn we tevreden.

Farewell party

Woensdag 29 juli 2009: Erik houdt zijn Farewell party. Leuk om een deel van zijn vrienden te zien onder elkaar. Zie ik daar X even met Y naar buiten verdwijnen om te zoenen? Ja dat zie ik goed. Doe ondertussen nog wat recruiting van administratieve vakantiekrachten voor het Spaarne.

Als de avond vordert en de eerste vrienden afscheid gaan nemen en er nog een laatste foto moet worden genomen, wordt het voor Erik ineens vrij concreet. Hier en daar verschijnt een traantje.

Hoor dat de harde kern de hele nacht nog Steph's Stuntpiloot heeft gespeeld. Dat zal hij straks in Mexico wel missen.

Home sweet home - 1590 km

Zaterdag 25 juli 2009: met gemiddeld 35 km/uur rijden we van Porto Vecchio naar Bastia. Gelukkig zijn we nog wel ruim op tijd voor de boot.

Helaas vertrekt de boot met de nodige vertraging, zodat we pas 's avonds om kwart voor 9 aan de italiaanse wal staan. Het plan was geweest rond half 10 in Milaan in een hotel te zitten.

We rijden langs de kust naar Genua en schieten lekker op. Middernacht bij Milaan. Het is zo langzamerhand uitgestorven onderweg. We karren door en zijn 3 uur 's nachts al achter Luzern. Dan slaat de slaap wel een beetje toe. Gymnastiek, koffie/thee en broodje helpen. Hup weer verder. Tegen 6 uur een wegomleiding bij Darmstadt. Meteen weer goed wakker. Rond half 8 zitten we bij Frankfurt en val ik bijna in slaap (24 uur op). Ontbijten in een keurige raststatte. Voel me weer redelijk fit. Om 12 uur thuis. Zie dan wel alles draaien. De middag maar rustig op een tuinstoel doorgebracht.