zondag 9 maart 2008

Vrienden helpen

Mensen die een stevig sociaal netwerk hebben, herstellen sneller na een operatie dan mensen met minder stabiele contacten. Dat blijkt uit Amerikaans onderzoek. Degenen die een nauwe band hebben met familie of vrienden, zijn vóór de operatie minder bang en nerveus. Na de operatie knappen zij sneller op, ervaren minder pijn en gebruiken minder pijnstillers. (gezondheidsnet.nl)

Het lijkt me helder waar we als ziekenhuis op in moeten zetten de komende jaren en privé trouwens ook ;-)

zaterdag 8 maart 2008

Placebo - it is in the mind

NRC Handelsblad: 6 maart 2008 Dure neppillen helpen beter dan goedkope. Dat blijkt uit een experiment waarbij betaalde vrijwilligers elektrische stroompjes in hun pols kregen toegediend om het effect van een nieuwe pijnstiller te meten.

Voorafgaand aan het experiment kreeg de helft van de ruim 80 deelnemers een informatiebrochure waarin stond dat de pijnstiller 2,50 dollar kost. De andere helft kreeg te lezen dat het om pilletjes van tien dollarcent ging. De deelnemers werden gefopt, met toestemming van de medisch- ethische commissies van het Massachusetts Institute of Technology waar het experiment is uitgevoerd. In werkelijkheid slikten alle deelnemers dezelfde neppil (placebo).
De neppillen werkten goed en de dure bevielen duidelijk beter dan de goedkope. Ruim de helft van de proefpersonen voelde minder pijn met de goedkope pil, terwijl de dure pil bij 85 procent van de mensen tot minder pijn leidde.
De onderzoekers schrijven in hun artikel in het gisteren uitgekomen Journal of the American Medical Association dat hun resultaten verklaren waarom mensen een voorkeur hebben voor dure geneesmiddelen. En klagen over minder werking en meer bijwerkingen als die dure medicijnen worden vervangen door goedkopere generieke pillen, hoewel er dezelfde actieve stof in zit.

Dienst

Deze week draai ik "dienst". Bij bijzondere situaties, rampen en calamiteiten zal ik worden gebeld. Het is even wennen om de mobiele telefoon NIET op stil te zetten en NIET beneden in de tas te stoppen als ik ga slapen. Zou toch wel erg rommelig zijn als ik op zo'n moment niet bereikbaar blijk te zijn. De dienstproblematiek blijft beperkt tot een uitbraak van diarree op één afdeling. Vermoedelijk een gevolg van het Norwalkvirus. Het laboratorium begint meteen met testen.


(bron beeld: wikipedia)
Onmiddelijk worden er in overleg tussen ziekenhuishygieniste, medisch en bedrijfsleider allerlei maatregelen genomen. Patiënten met klachten "isoleren": voor elke kamer hangt een apart schort dat medewerkers aan moeten als ze aan die patiënt werken. Medewerkers met klachten gaan naar huis. Er mogen geen nieuwe patiënten op de afdeling worden geplaatst - tot teleurstelling van huisartsen die wel daar op gerekend hadden. Ook het transport van patiënten van deze afdeling naar andere plekken in het ziekenhuis wordt verboden. Dankzij alle maatregelen neemt het aantal gevallen snel af, maar spannend blijft het wel. Aan het eind van de week mag de afdeling weer open.

Limburg

Woensdagmiddag in de auto met de kinderen naar mijn zusje in Limburg. Jammer dat we zo ver van elkaar wonen, want het is altijd supergezellig als we elkaar weer zien. De kinderen vermaken zich prima en wij gaan samen in de tuin planten verplaatsen. Altijd bizar te merken dat het hier een graad of 5 warmer is dan in Noord Holland. Mijn zwager heeft een heerlijke risotto naar recept van Jamie Oliver gemaakt. Dat kan hij echt heel goed!

Donderdag met de kids naar Thermae 2000 op de Caubergh. Het is een heerlijke dag met veel sauna, zwemmen en lekker eten. Wat knapt een mens van zo'n dagje relaxen op.

Helicobacter te lijf

Weken vloeibaar eten en geen wijn hebben niet tot het gewenste resultaat geleid. Nog steeds last van maag. Huisarts legt aantal alternatieven voor. Zij is modern: informed consent, daar gaat het om.

a. Bloedonderzoek om vast te stellen of het de Helicobacter pylori is die gastritis veroorzaakt. Uitslag wordt als weinig betrouwbaar gezien

b. Er van uitgaan dat het "hem" is en ruim een week een triple kuur slikken (2 antibiotica met een maagzuurremmer)

c. Naar MDL arts en het laten uitzoeken met een endogastroscopisch onderzoek. Niet iets waar ik om zit te springen.

Keuze b. dan maar. Gelukkig digitale snelweg in Purmerend: bij de apotheek staat het "pret" pakket al klaar. 's Avonds uit eten met een vriend. Hij weet niet wat hij ziet: hele avond zit ik aan de kopjes thee. Na het eten hevige aanval van diarree: bijwerking van de kuur. Een gezellige week ligt in het vooruitzicht. Maar is voor het goede doel.

zaterdag 23 februari 2008

Onzinnige dingen


Uit de serie "als je echt al alles hebt": een zakmes met 141 functies. Weegt slechts 1,4 kilo. Voor een slordige EUR 900 krijg je hem thuisgestuurd. Je vraagt je af wie dit soort dingen koopt c.q. nodig heeft.

vrijdag 22 februari 2008

Spaarne by day

Na de nachtdienst volgt donderdag de 21e een dagdienst op de afdeling Interne. Half 8 start ik bij de afdeling MDL als hulp bij Sandra. Start is de overdracht. In tegenstelling tot de nacht gaat een heel groot deel van de overdracht over welke patiënten vandaag welke onderzoeken hebben en hoe laat. Ook de verwachtingen van opname en ontslag worden doorgenomen.

Met leidinggevende Edith ga ik mee naar het opname overleg. Alle afdelingen bespreken samen hoeveel mensen zij verwachten te moeten plaatsen en hoeveel bedden er nog vrij zijn. Het is krap met de lege bedden, dus het is puzzelen geblazen. We gingen naar beneden in de hoop een verzorgende extra te krijgen, maar in plaats daarvan komen we met een extra patiënt van een afdeling waar het te vol ligt omhoog. Op de afdeling is inmiddels het wassen en ontbijt gebeuren in volle gang. Met Sandra loop ik alle patiënten na voor controles van bloeddruk en temparatuur. Vaak ook controle op gewicht. Uiteraard ook bedden opmaken. Wegbrengen en halen van patïënten voor onderzoek, rondbrengen van medicatie. Geen moment om je te vervelen!
Voor een patiënte die een gastro onderzoek heeft gehad is de uitslag heel erg slecht. Een carcinoom van wel 6 cm in de slokdarm. Het hele team is aangeslagen. Vanochtend vroeg nog een blozende mevrouw die zenuwachtig was voor het onderzoek, nu een ernstig zieke patiënte. De geestelijke verzorgster wordt ingelicht en zie ik later ook bij mevrouw zitten voor een gesprek.

Vanaf 11 uur loop ik mee met Mascha op Oncologie. Zij is druk bezig met 4 patiënten die vandaag de 2e dag van hun meerdaagse chemokuur ingaan. Daarnaast liggen er op haar unit ook nog 3 niet-kurende patiënten. Elke kuur bestaat uit meerdere zakken met chemo, maar ook moeten tussendoor middelen tegen misselijkheid worden ingebracht via het infuus. Het zijn lange en ingewikkelde schema's die nauwgezet moeten worden gevolgd. Als de kuur start moet de patiënt om het kwartier worden gecontroleerd op bloeddruk en temparatuur om te controleren of hij niet verkeerd reageert op de kuur.

Ik woon een multidiscplinair overleg bij van dietetiek, geestelijke verzorging, transferverpleegkundige, activiteitenbegeleiding en fysio, waarbij de verpleegkundige van de afdeling MDL alle patiënten met hen doorspreekt. Per persoon worden plannen gemaakt en/of bijgesteld. De transferverpleegkundige is de hele dag aan het overleggen met verpleeghuizen en verslaafdeninrichtingen over patiënten die medisch klaar zijn met hun behandeling en overgeplaatst kunnen worden. Moeilijk om een passende plek voor hen te vinden. Een oudere patiënte van MDL heeft besloten dat ze het logeerplekje in het verzorgingshuis toch niet wil gebruiken. Ze wil naar huis en niet naar het logeeradres "dan moeten ze me halen, want ik ga niet!". De transferverpleegkundige overlegt met familie en thuiszorg wat er voor morgen geregeld kan worden. Het lukt! Ze kan naar huis.

Eén van de andere patiënten heeft bloedarmoede. Ik mag bloedplasma halen bij het lab. Hij knapt er enorm van op en we lopen samen een stukje over de gang. Meneer is blij weer eens iets te zien anders dan zijn kamer.

Mascha is de held van de kuurpatiënten. Alle heren liggen dapper aan het infuus. Voor één van hen is het de laatste van 12 kuren en daarom hangt de verpleging slingers aan zijn bed. Iedere zak brengt naar we hopen hun genezing een stapje dichterbij.