Cascada de los Cantaros y Puerto Blest

24-12-2007 Met de boot varen we uit om een uur over het Lago Nahuel Hapi te cruisen. Wind, blauw water, bergen met sneeuw. Je komt ogen te kort. Om de boot heen spelen meeuwen met de boot. Ze vliegen er rondjes om heen en scheren vlak voor de boeg langs om met de vaar wind van boot weer op te stijgen. Het doet me denken aan de lezing van Goldschmit over spelende dieren en mensen (zie blog 14-12-2007).


Een gids vertelt een heel spannend verhaal in heel snel spaans, dus ik krijg niet meer dan wat essentials mee. Het nationale park dat het meer is beslaat 55.000 m2 en is daarmee één van de grootste nationale parken van argentinie of één van de grooste meren. Laten we dat even in het midden houden. De gids spreekt genoeg engels om uit te kunnen leggen hoe laat we bij de boot terug moeten zijn. We gaan van boord en te voet door het bos tot we komen te lopen langs de Cascada de los Cantaros. Wat blijven watervallen toch mooi om naar te kijken..... met veel geweld raast het water voort en slijt de rotsblokken weg tot gladde ´slabs´. Langs de route staat ook een naaldboom van 1500 jaar oud. Megadikke stam. We lopen tot de oorsprong van de waterval Lago de los Cantaros.


Naar beneden en dan verder door het bos lopen parallel aan de oever van het meer. Veel bloemen, naaldbomen en bamboe. Er valt per jaar 3000 mm regen in dit gebied! Het is dan ook heel groen.

We arriveren in Puerto Blest en lunchen daar in een crap-toeristenhotel-restaurant. De forel smaakt er niet minder om. Lekker nog een uurtje lezen op de boot en genieten van het superzonnige weer. Op de terugweg voeren kinderen de meeuwen koekjes uit de hand vanaf het bovendek. Geweldig gezicht (niet goed voor de lijn van de meeuwen natuurlijk). Ik probeer foto´s te maken van de meeuwen, maar dat valt niet mee.

Bariloche - Circuito Chico

23-12-2007 Om kwart over 8 werden we opgehaald door een privé taxi. Het zou zwarte zondag zijn in BA, maar binnen no time waren we op de luchthaven en ingecheckt voor onze binnenlandse vlucht naar Bariloche. Oeps reeds nu 12 kilo teveel gewicht. In de koffers om precies te zijn. Jack haalde ons op van de luchthaven. Blijft toch gek zover van huis een bekende aan de gate. Alle bagage paste zowaar in de kofferbak van onze Chevrolet Corsa. Bariloche ligt aan een prachtig blauw meer Lago Nahuel Huapi, dat gevuld wordt met smeltwater uit de bergen. Er ligt een skigebied om Bariloche heen en de eerste kolonisten waren Zwitsers, zodat alles er uitziet alsof je in Davos bent gearriveerd. Onze vakantiebungalow is een chalet waar we op de bovenste verdieping huizen. We hebben werkelijk een spectaculair uitzicht over het Lago Nahuel Huapi.

Met de huurauto het Circuito Chico gereden een rondrit langs de oever van het meer waar je getracteerd wordt op een aantal uitzichten van wonderschone aard. Na enig zoeken vinden we de stoeltjeslift van de Cerro Campanearo. Hier heb je een bijna 360 gr blik over de meren en besneeuwde bergtoppen. Wauw! Veel foto´s gemaakt. Volgens de National Geographic hoort dit bij de top 10 beste uitzichten ter wereld.

We lunchen bij hotel-resort Llau Llau http://www.llaollao.com.ar/ ook hier beeldschoon uitzicht over het meer en de bergen. Niet naar het leven hier.

´s Avonds met Jeroen uit eten in de Parilla naast ons huisje. We melden ons om 10 uur - argentijnse dinertijd. Het zit vol en het blijft volstromen met gasten. Jeroen valt om half 12 van zijn stoel van de slaap, maar er komen nog gewoon mensen met kinderen binnen om te starten met eten. Wel handig als je beetje jetlag hebt dat late eten.

Recoleta

Vandaag een vrije dag in Buenos Aires. Die we starten in het grote winkelcentrum van Banesto. We bezoeken een heel mooie (en voor Jeroen enge) expositie over het menselijk lichaam, die ook in Amsterdam te zien is geweest. Ik had al over de expositie gelezen in de krant en de onderdelen van het menselijk lichaam ogen ook inderdaad ´creepy´echt. Ook de effecten van een aantal (dodelijke) ziekten op het lijf zijn prachtig uitgevoerd. Omdat alle bordjes in het spaans zijn moet ik mijn uiterste best doen om vanuit het latijn nog een beetje thuis te kunnen brengen wat er allemaal ligt en staat. Erg interessant! http://www.bodiestheexhibition.com/

Daarna storten we ons in het shopping geweld voor polo´s en overhemden voor de heren. Pfffff, blijkbaar is de zaterdag voor kerst in argentinie een populaire shopping dag. Uitgeput verlaten we de ´mall´. We kunnen nog voor 2 gratis flessen Mumm in de rij gaan staan omdat we meer dan de actielimiet hebben gespendeerd, maar de voorste man in de rij verteld ons er ´un ora´ te hebben gestaan. Zelfs met mijn beroerde spaans weet ik wat dat betekent: aftaaien en naar een terras!
We gaan naar Recoleta en bezoeken de zeer beroemde begraafplaats daar. Arme Jeroen: nog veel meer enge dingen. Het is inderdaad voor ons hollanders wel een gek gezicht al die kisten die je in de pracht- en praalhuizen gewoon ziet staan. Vooral de kleine kistjes van miskramen en baby´s zijn natuurlijk erg zielig om te zien.

Na wat geslenter en het bezoeken van de tombe van Evita begeven we ons op de beroemde markt van Recoleta. Erik scoort een hippe tas voor Justine en een ring voor zichzelf. Jeroen een mooi spel met glazen knikkers en ik heb 2 leren riemen meer dan gister in mijn bezit! Sjouwen maar........

Koffers staan nu gepakt voor vertrek naar Bariloche en konden nog net aan dicht.

Delta y Tango

Met de trein van Retiro naar Mitre. Een kaartje kost $0.70 peso per persoon. Voor die 15 eurocent zit je ruim 3 kwartier in de trein! Dat is nog eens het stimuleren van openbaar vervoer. Na koffie op een zonnig terrasje stappen we over op de Tren de Costa, bedoeld voor toeristen en dus $ 12 peso p.p. maar dan wel met airco. We stappen uit in Tigres, station Delta. Naast een casino dat een mega omvang heeft. Parkeerplaats a la Schiphol. Fernando staat ons (al ruim een half uur) op te wachten en brengt ons in de haven naar Christian "my best guy". http://www.safaridelta.com.ar/. In de Zodiac gaan we de Delta in.

Alles gebeurt in de Delta per boot en dus zien we timmerboten en supermarktboten en boten die kinderen van en naar school brengen. Bij de monding van de Rio Panama de las Palmas in de Rio de la Plata legt Christian de boot stil. Het water blijkt daar maar 20 cm diep. Er is een nieuw eiland aan het ontstaan. Als je over de zandplaat loopt wordt het water soms zomaar heel diep. Er staat een hele sterke stroming. Goed oppassen met zwemmen dus. Aan de overkant van de Rio de la Plata ligt Urugay- slechts 25 kilometer zwemmen.

Na lekker opgefrist te zijn varen we verder de delta in. Het is supergroen. Op sommige delen heel stil en andere bijna dichtbevolkt. De huizen varieren van grote paleizen waar mensen per helicopter uit BA komen tot hutjes zonder electra. De lunch krijgen we in een woonhuis aan de Delta waar gekookt wordt door Fernanda, de vriendin van Christian. Bij het aanleggen roept Christian "Fiona". Wij denken dat hij een vrouw roept maar het is een handtamme bever, die vrolijk aan komt waggelen. Geweldig! Op de weg terug veel sms-en van een wanhopige Justine die Erik wil spreken, maar de mobiel is vrijwel geheel leeg. In het hotel terug kunnen ze met elkaar aan de MSN. Waar zouden we zijn zonder internet? ´s Avonds helemaal roodverbrand naar Madero Tango. Een tangoshow met diner die ligt aan de kop van de haven van Puerto Madero http://www.maderotango.com/.


Het uitzicht door de megaglazen pui over de haven is spectaculair en het benenwerk van de dames-heren ook. Wij zijn heel rozig van de hele dag op de boot, dus hebben moeite goed wakker te blijven. 1 uur ´s nachts terug in het hotel vallen we als blokken in slaap.

Buenos Aires

10 uur staat Jack klaar voor de rondleiding Buenos Aires. We bezoeken eerst de mega shopping mall Abasto tegenover het hotel. Men heeft met veel watten een kerstlandschap in de hal gecreeerd. We krijgen er een beetje de slappe lach van! We weerstaan de verleidingen van de vele winkels want de hele dag met boodschappen zeulen is natuurlijk niks. Met de oudste metro van Zuid Amerika (ligne A) naar het Congresso. De metro heeft nog houten bankjes en ziet er schattig uit, voor zover dat is te beoordelen in een coupe die echt helemaal afgeladen is. Je hoeft niet bang te zijn dat je valt als de metro remt, want daarvoor is geen plaats. Vanaf het Congresgebouw met het Plaza de Due Congresso lopen we de Avenida de Mayo af.

Drinken wat bij het beroemde Café Tortoni, waar de obers in pak met vlinderdasje rondlopen. Voor de deur staat een scharensliep, die zijn slijpsteen op de fiets aandrijft! We steken de Avenida 9 de Juilio over. Die heeft maar liefst 16 banen en dan nog 2 parallelwegen, dus samen goed voor 22 stroken. Daar weten de argentijnen met gemak 30 van te maken, dus het oversteken neemt wat tijd in beslag. We horen het vuurwerk knallen van een demonstratie. Het zijn er vandaag 6! Op het Plaza de Mayo is het toch even slikken als je denkt aan de dwaze moeders die hier jaar in jaar uit elke week opheldering kwamen eisen over de verdwijning van hun kinderen. Dan is het roze suikergebakje aan het eind van het plein (het presidentiële paleis) Casa Rosada ineens een stuk minder lieflijk. Erik en Jeroen willen weten wie Evita was en wie de dwaze moeders zijn. Leren ze die kinderen wel wat op school?

We bezoeken de Catedral Metropolitana, die voor de argentijnen vooral belangrijk is omdat de tombe van de held Gerneraal José de San Martin er staat. Een paar mooie plaatjes geschoten van mariabeeldjes voor mijn verzameling. Wat fotografeert mijn nieuwe camera mooi en makkelijk trouwens. Heerlijk hoor. Met de taxi naar La Boca, een wat toeristisch kunstenaarswijkje maar leuk voor de indruk.

Erik gaat op de foto met een wat verlopen tangodanseres met gat in panty. De haven van La Boca schijnt te zijn schoongemaakt. Ben benieuwd hoe het er voor de schoonmaak uit zag. Want het was er VIES. Allemaal troep in het water en een stank. Met de bus naar Plaza de Mayo terug en lopen naar de wijk Puerto Madero. Hartstikke hippe wijk met lofts in voormalige pakhuizen. We lunchen naast het Plaza de Reina Holanda. Een door nederlandse ondernemers ingericht grappig pleintje.

De lunch is overdadig te noemen. De lomo is goed voor een gezin, maar wordt hier p.p. geserveerd. Na afloop zitten we uit te buiken en komt er ook geen tempo meer in. Een taxi brengt ons naar Recoleta, maar daar strijken we meteen maar weer op een terrasje neer. Een grappig terras want het hoort bij een locale brouwerij die ter plekke in de kroeg staat. We drinken geen bier maar heerlijk limoensap met water. Uiteindelijk toch maar in de benen. Op een pleintje staat een ficus met een stamomvang van een meter of 10. Doorsnede metertje of 3,5. Hele stuttenopstelling houdt het gevaarte overeind. Door een bezoek aan de Iglesia de Nuestra Senora de Pilar )1732) is de begraafplaats van Recoleta net 5 minuten dicht. Stom van ons. Maar dan moet die overmorgen maar. Met de taxi naar het Palaza de Agua, een gebouw waar vroeger een groot basin in zat voor drinkwater. Dan naar de Avenida Santa Fe. Daar zit El Atenea. Een supergrote boekhandel in een voormalig theater. Op een theaterpodium kun je drinken. We vullen de leesvoorraad aan met engelstalige boeken en genieten van al die winkelende-lezende mensen.

We wandelen terug naar het hotel en zijn na een ijsje bij Munchi en waterkopen in een soort hypermarche helemaal op. Lekker naar bed. De eerste vakantiedag zit er op!

Beetje verreisd

Om 6 uur op Schiphol afgezet door Rik. Erik en Justine nemen huilend afscheid van elkaar. Wil iedereen naar Madrid? Wat een rijen. Ruim op tijd aan boord om vervolgens een uur te wachten voor we op kunnen stijgen. Waarschijnlijk ijs op de vleugels want het vriest best pittig. Het wachten is op zich niet zo´n punt, maar de overstaptijd op Madrid is nu wel aardig geslonken. Ín stevige pas naar de metro die ons naar de satelliet terminal brengt waar alle latijns amerikaanse vluchten vertrekken. Door de douane. Een collega Nederlandse op weg naar Brazilie mag niet voor, terwijl haar vliegtuig over minus 2 minuten vertrekt. Het gaat allemaal super bureaucratisch. We vertrekken met een uurtje vertraging naar Buenos Aires.

Tot de Canarische Eilanden worden we lekker door elkaar gehusseld. Daarna steady on the oceaan over. Ik ben blijkbaar bekaf want ik slaap meer dan dat ik lees. Toch heb ik ruim voor landing het boek "close up" uit. Jeroen haalt zelfs het einde van Harry Potter deel 7 en Erik heeft 3 boeken uit. Oeps. Dat was de leesvoorraad (nou ja bijna). Wachtend op de douane wordt Jeroen helemaal grauw en bijna geel. Ik vermoed dat hij even de aeropuerta gaat onderkotsen, maar we houden het droog. Gezien zijn vreemde kleur mogen we langs de scan apparatuur. Blijkbaar zien we er te betrouwbaar uit of zijn ze bang dat het apparaat verdwijnt onder een laag hollandse spuug.

Het is geweldig dat om half 11 lokale tijd Jack ons op staat te wachten. We worden naar het hotel gebracht Carlosvia aan de Lavalle (spreek uit Lavache) http://www.carlosvia.com/. We hebben de bovenste verdieping voor ons zelf met de fuchsia en de appelgroene kamer. Met de taxi de stad in naar het Plaza Serano (officiële naam Plaza Provincias Unidas).

Een geweldig plein waar het om half 12 ´s avonds bruist en borrelt van het uitgaanspubliek. Overal worden nog tafeltjes geclaimd om te eten. Het is geweldig warm weer en we zitten tot zo´n uurtje of half 2 aan de tapas en de dolces. Het is dan in Nederland al half 6 ´s ochtends en we zijn dus ruim 24uur in touw. Tijd om te gaan pitten. Hetgeen dan ook zeer goed lukt!

Homo ludens

In de Pieterskerk van Leiden een interessante lezing gevolgd van Tijs Goldschmidt - bioloog - in het kader van de huizinga-lezingen. http://www.arts.leidenuniv.nl/history/huizinga-lezing/
De titel van de lezing was "doen alsof je doet alsof" en het thema handelde over mensen en dieren die spelen en daarbij doen alsof zij iets doen. Als bioloog stelde hij natuurlijk ook de vraag of het spel nu een doel diende in het kader van de evolutie of dat mensen/dieren hun spel gewoon speelden om te spelen.

In de evolutie rangorde werd de mens getypeerd als "babbelende primaat met een geweten".
Goldschmidt had zijn verhaal doorkneedt met allerlei leuke anekdotes en voorbeelden en daardoor was het uur binnen no time omgevlogen. Voor meer over Goldschmidt: "Darwin's Hofvijver" en "De kloten van de engel".