Super cama + super lodge

7-1-2008 Het busstation van Retiro, Buenos Aires is een drukte van belang. Elke minuut vertrek er wel een bus om ergens in argentinie een horde mensen naar toe te brengen. Het laad-losperron is dan ook één deinende mensenmassa met tassen, pakken en koffers. Om stipt 19.40 u vertrekt onze nachtbus naar Iguazu. Het is maar liefst 16 uur rijden. Maar in wat voor bus. Mega luxe slaapstoelen. Diner aan boord, glaasje champagne voor het slapen gaan, films en een ontbijtje. Beter dan de vliegtuigen dus. En niet onbelangrijk: een 2e chauffeur aan boord.

We rijden eindeloos door bossen. Het is heel erg leeg, een enkel dorpje-stadje daargelaten. De eerste echt grote stad is Puerto Rico. Dan weer veel bos.
Iguazu: 40 graden. Naar de Jungle Lodge met heerlijk zwembad. Het zwembad zo warm als een bad thuis. Een pracht van een bungalow met jaccuzzi, laptop met internet en een gevulde ijskast. Hmmm, zo zijn de laatste vakantiedagen wel uit te houden! Good thinking Jack. Met een koel Chardonay-tje op mijn eigen terrasje aan de laptop. Cool, o nee warm.

Petito Moreno

05-01-2008 (moet nog erg wennen aan de 8) Met de bus rijden we naar het nationale park naar het Peninsula Magalhaenes. Opeens zie ik hem liggen: de Petito Moreno gletsjer aan de Brazzo Norte. Zelfs van ver is hij al supermooi. Elke bocht brengt hem dichterbij en maakt hem indrukwekkender. Vanuit de bus met een bootje naar de uiterste hoek van de gletsjer. We krijgen op het strand in het zonnetje met windkracht 7 uitleg over de glacier. Hoe de gletsjer steeds optrekt over het Lago Argentino en de Brazzo Norte tot hij het peninsula bereikt. Na afsluiting stijgt het water van de Brazzo Norte. Het verschil is wel eens 26 meter geweest. Het verschil is nu 5 meter. De druk van de Brazzo Norte en de erosie van de gletsjer zorgen om de paar jaar voor een doorbraak waarbij een groot deel van de gletsjer instort. De laatste keer vond dit natuurgeweld plaats in 2006. Men verwacht voor maart-april de volgende doorbraak. De gletsjer is in een positief evenwicht. Hij groeit, breekt af, groeit, breekt af etc. etc. Elke dag verschuift het middelste ijs zo´n 2,5 meter naar voren. Het ijs dat nu vooraan ligt is 400 jaar oud. Dus een snel, jong ijs!
Met "crampons" om gaan we de gletsjer op. Dat is raar!!! Je loopt over een soort slush puppy ijs met allemaal water en beekjes en spleten en gaten en TOCH zak je er NIET door heen. Het gaat totaal in tegen alles wat onze moeders ons hebben geleerd in Nederland. NIET op het IJS als er water op staat. Het blijkt echt te houden en na de eerste vreemde minuten is het gewoon een geweldige ervaring. We lopen door een blauwe wereld en horen gorgelend water in de sinkholes. We lopen niet over paden, maar gewoon over natuurlijke richels en spleten. Wat is dit mooi.

Met een whiskey on natural rocks sluiten we de tocht af over de gletsjer. Nog tijden kijken we vanaf de balkons naar brokken ijs die van de gletsjer afvallen.

De bus brengt ons ook naar de kant van het Lago Argentino van de Petito Moreno. Daar kun je pas echt zien wat een ijsmassa hier bezig is naar beneden te schuiven. Af en toe hoor je een soort kanonsschot: dan scheurt er ergens een stuk ijsmassa in 2. Het is enorm indrukwekkend. Wouldn´t have wanted to miss this in the whole world.

Todos Glaciares

4-1-2008 Bezoek aan het Parque Nacional Los Glaciaros (Unesco werelderfgoed). Over een strak blauw Lago Argentina varen we richting de glaciers. Ineens opwinding, want daar in de verte dobbert een ijsbergje. Iedereen met fototoestellen in de aanslag. Het is een mooi gezicht!! De schots is knalblauw. IJsbergen absorberen 6 vd 7 lichtkleuren. Alleen blauwlicht laten zij door en daarom lijkt het net of de ijsberg blauw is. Hoe compacter het ijs hoe blauwer de berg wordt. Een kilometer of 10 verder heeft de boot het moeilijk met de windkracht 8 die over het meer waait. Gestaag tuft de kapitein echter verder en er komen steeds meer ijsbergen voorbijdrijven. Steeds groter, steeds gekkere vormen. Het is zo beeldschoon dat je moet blijven fotograferen. 4-1-2008 Bezoek aan het Parque Nacional Los Glaciaros (Unesco werelderfgoed). Over een strak blauw Lago Argentina varen we richting de glaciers. Ineens opwinding, want daar in de verte dobbert een ijsbergje. Iedereen met fototoestellen in de aanslag. Het is een mooi gezicht!! De schots is knalblauw. IJsbergen absorberen 6 vd 7 lichtkleuren. Alleen blauwlicht laten zij door en daarom lijkt het net of de ijsberg blauw is. Hoe compacter het ijs hoe blauwer de berg wordt. Een kilometer of 10 verder heeft de boot het moeilijk met de windkracht 8 die over het meer waait. Gestaag tuft de kapitein echter verder en er komen steeds meer ijsbergen voorbijdrijven. Steeds groter, steeds gekkere vormen. Het is zo beeldschoon dat je moet blijven fotograferen.

We varen naar de Glacier Spegazzini. Het is de hoogste glacier wand. Er vallen regelmatig brokken naar beneden. Daarvoor hoor je een knetterend scheurend geluid dat sterk lijkt op het geluid van naderend onweer. De kleuren van de gletsjerwand zijn prachtig en de vormen grillig. We krijgen er geen genoeg van.

De tocht gaat verder naar de Uppsala Glacier. Dit is de langste gletser, maar hij is een heel stuk korter dan 30 jaar geleden. Aan de boomranden op de bergen kun je precies zien waar hij vroeger ophield. Erik stelt de vraag "Hoe gaat die gletser dan terug omhoog". Owkee, uitleg gegeven over de groei van een gletsjer door sneeuwval in het bovenste deel gedurende duizende jaren en de afsmelting en afbrokkeling aan de kant waar hij in het water ligt. De Uppsala is heel breed en groot, maar we zijn het unaniem er over eens. De Spegazzini is mooier.

We maken een tussenstop op een klein eilandje: Bahia Onelli, waar we wandelen naar een meer waar de Glacier Onelli in uitkomt. Je staat er letterlijk tussen de ijsschotsjes en ijsbrokken te kijken over het water.

Ook op de terugweg is het moeilijk om te stoppen met het schieten van plaatjes van die mooie ijspaleizen die voorbij drijven.

Een super bijzondere ervaring!

Ushaia - El Calafate: bijna midzomernacht

3-1-2008 Ik vroeg het me al een tijdje voor we in Ushaia aankwamen af: hoe zit het rond de zuidpool met de zon? Jaren terug in Finland het midzomernacht licht mogen zien en dat was heel indrukwekkend. De zon in het Noorden zien staan.
En jawel: hier zo dicht bij de zuidpool in de zomer is er ook een soort midzomernachtlicht. Het is dus tot half 12 zonnig, tot half 1 schemerig en om 4 uur komt het zonnetje alweer op.
De kinderen vinden het maar niks: slapen terwijl buiten de zon schijnt.

Ze zijn dan ook blij dat we niet al te vroeg op pad moeten voor onze vlucht naar El Calafate. Het is een kort vluchtje. 20 kg overgewicht. Dat wordt bijbetalen: schade 53 pesos (iets meer dan 12 euro). Dat is te doen. Snap nu ook dat we overgewicht hebben. Op binnenlandse vluchten mag slechts 15 kg p.p. worden meegenomen.

In El Calafate is het fris. Graad of 8 Celcius. Jassen dicht maar later in het stadje wel lekker op een terrasje in het zonnetje een biertje gedronken met Erik. Tja, dan ben je echt een vrouw van middelbare leeftijd als je met je zoon pilsje kan drinken. Jeroen wilde perse niet mee naar de stad. Harry Potter veel te spannend.

´s Avonds eten we bij La Cocina een prima pasta tent. Vroeg er in want om kwart over 7 komen ze ons halen voor de excursie naar de glaciers. Onze bungalow kijkt uit over het Lago Argenina - grootste meer van Argentinië. Als we naar bed gaan schijnt de zon nog volop over het meer waardoor het azuurblauw is. Mooi uitzicht om bij te gaan slapen.

Lago Escondido y Lago Fagnano

Met een stoere landrover 4x4 gaan we de Andes in en passeren de enige Andes pas (Passo de Grimaldi) waar je in Argentinie blijft. Alle andere Andes passen leiden naar Chili. We bezoeken een hondesleefarm en maken een wandelingetje naar het Lago Escondido (verborgen meer).

Tot zover niet veel bijzonders. Dan gaat gids Juan van het standaardpad af en rijdt dwars door een beekje naar een hutje. De lunchboxen gaan van het dak en we gaan off-road. Niet te geloven wat een kuilen en bumps die auto kan nemen. Af en toe zijn we ervan overtuigd dat we moeten blijven steken, maar de landrover neemt de hindernissen met een zoiets als "gratie".

We rijden zelfs een stukje door het Lago Fagnano. Het meer is het langste meer van Argentinie (110 km). Erik en Jeroen vinden het "vet" om door het meer te rijden.

Na een rondje van zo'n anderhalfuur, komen we terug bij de hut en de lunchboxen. Juan maakt een asuado en ik was de sla in de rivier. Het smaakt allemaal heerlijk en we vermaken ons uitstekend. Af en toe enorme hagelbuien, maar wij zijn kerels van stavast dus we blijven buiten eten. Helemaal rozig komen we terug in het apartement. Waar Jeroen's bed miraculeus in een stapelbed is veranderd.......

Bosque del Glacier Martial

1-1-2008 De jongelui zijn lui. Alleen ga ik dan ook hiken in het bos van de Glacier. Mooi stil pad langs een bergbeekje (lekker water). Kom 1 man tegen in al die wandeluren. Zo'n 4,5 uur later weer retour. Erik komt terug van het internet cafe met een migraine aanval. Met Jeroen koop ik een pinguin. We eten bij een grappig tentje aan de haven. Rustig dagje.

Feliz Año Nuevo

31-12-2007 In de middag aangekomen in Ushaia: fin del mundo. Het meest zuidelijke stadje ter wereld. We eten in een restaurant met prachtig uitzicht over het Beagle kanaal. Geregeld door de vriendelijke eigenaar van het apartement die gelukkig meldde dat alles vol zou zitten met oud&nieuw. Voor exorbitante prijzen naar Argentijnse maatstaven, maar bij ons zou je er voor deze avond nog niet in de pizzeria voor kunnen eten.
Vanaf 9 uur proberen wij het Europese vaste land te bereiken want daar is het inmiddels 2008. De telefoon ligt natuurlijk plat maar sms-en komen wel aan. Althans de meeste, want 3 arriveren pas 2 januari in de ochtend.

In democratisch overleg besloten niet tot middernacht te blijven, maar terug te gaan naar het apartement waar we met mate de jaarwisseling vieren. We wensen de buren een goed nieuwjaar. Ze kijken of ze water zien branden. Er is ook bijna niemand op straat. 's Lands wijs, 's Lands eer. Hier vieren ze het binnen bij de familie en daarna gaan de jongeren tot 7 uur 's ochtends naar de disco.