frisse wind om je hoofd en in je hoofd

Eind januari bezochten we vanuit Spaarne Gasthuis het Karolinska Universiteitsziekenhuis in Stockholm. Bij een temperatuur van -11 graden liepen we in lekker knisperende sneeuw in de vroege morgen naar de campus van het ziekenhuis. Wat een enorme hoeveelheden gebouwen. Sommigen heel oud, de meesten in aanbouw. Karolinska krijgt een heel groot nieuwbouwziekenhuis voor haar 16.000 (!) medewerkers op de locatie Stockholm.

Onze delegatie was op bezoek om meer te leren over hun programma Value Based Healthcare. Per zorgpad wordt een Patient Flow Captain aangesteld. Deze arts is er voor verantwoordelijk om samen met patienten, zijn team en ketenpartners te bepalen wat een goede uitkomst is van zorg

·         *** Bijvoorbeeld voor de neonatologie: lage baby sterfte en goed functioneren, 2 jaar na de geboorte.

Daarna moet deze Patient Flow Captain bepalen hoe hij die uitkomst kan bereiken.

·        ***Bijvoorbeeld voor de neonatologie: de baby’s boven de 35,1 graad lichaamstemperatuur houden en infecties onder de baby’s halveren.

In het werk van alle dag gaat het team actief met deze indicatoren aan de slag. De kwaliteitsindicatoren zijn het allerbelangrijkste om met elkaar te bereiken.

·         ***Bijvoorbeeld voor de neonatologie: Met het hele team (600 fte) focussen ze zich op die uitkomsten die de patient flow captain als belangrijk heeft benoemd. 3x per dag bespreken ze of alle baby’s boven de 35,1 zijn gebleven en wordt elke infectie helemaal geanalyseerd om van te leren. Het is ze gelukt om binnen een jaar beide indicatoren “onder controle” te krijgen.

Een aantal van die zorgpaden vormen samen een patient area. En een aantal area’s vormen weer een thema – in dit voorbeeld “moeder & kindzorg”.

In het Spaarne Gasthuis willen we ook themagewijs werken. Het was dus voor ons heel inspirerend om te zien hoe Karolinska hier mee bezig is en ook te merken dat we tegen dezelfde uitdagingen aanlopen.  Onze groep kwam razend enthousiast terug van ons werkbezoek.

v.l.n.r. Arjen Noordzij, Andrea Lambrichs, Yvonne Wilders, Ton Zwijnenburg, Pieter Kees de Groot, Laurence Kea, Kees Kalisvaart, Leonard van Boven

Net terug in Nederland mocht ik op bezoek bij Minister Schippers. Onlangs ben ik toegetreden tot het bestuur van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen en die vereniging overlegt met regelmaat met “onze” minister. Het overleg ging over het contracteren van ziekenhuizen, zelfstandige behandelklinieken en de GGZ door verzekeraars. De minister vond dat het allemaal verdraaid lang had geduurd voor de patienten duidelijkheid hadden over wat hun polis nu precies aan zorg bood. Zij riep de partijen op om samen te kijken hoe het beter en sneller kan. Het was interessant om het overleg bij te wonen en te zien hoe de minister de touwtjes strak in handen had. Een echte powervrouw…….

Diezelfde avond was ik uitgenodigd voor het Goed Geld Gala van de Postcodeloterij. Stop Aids Now waar ik in de raad van toezicht zit krijgt geld van de Postcodeloterij. Voor de vrouwelijke collega’s: de eregast was George Clooney. Ik vond dat altijd al een mooie man, maar die avond bleek hoe maatschappelijk betrokken hij was. Over zijn initiatief tegen geweld in de wereld “Not on our watch” werd hij geinterviewd door Umberto Tan. Een uitspraak die mij uit het hart was gegrepen: “Be involved in the rest of the world, not only in your own” – voel je betrokken bij de rest van de wereld, niet alleen bij je eigen wereld.
Het was een avond waarin een heleboel goede doelen die geld krijgen uit de loterij (EUR 327 miljoen in 2015) in het zonnetje werden gezet. Het was hartverwarmend om te zien hoeveel moois er in Nederland en in de wereld gebeurt. Ook in het Spaarne Gasthuis zijn er veel collega’s die zich inzetten als vrijwilliger bij een goed doel. En in het Spaarne Gasthuis hebben we elke dag vele vrijwilligers die zich voor onze patiënten inzetten. Zij zijn allemaal betrokken bij de rest van de wereld, niet alleen bij hun eigen wereld. En samen maken zij de wereld een betere wereld. Voor al die goede inzet maak ik een diepe buiging. Weet dat je George Clooney aan je zijde hebt. “Who else?”

Hoogste punt

22 februari 2012: Na plannen maken, contracten, aanbestedingen en eerste paal nu het hoog(s)gepunt van de bouw. Uiteraard met pannenbier. De bouwvakkers hebben het hele bouwdeel C van het Spaarne Ziekenhuis aangeveegd. De gasten lopen door het "karkas" van wat straks het nieuwe oncologiecentrum zal zijn.

De bunkers waar NKI AVL in januari 2013 patienten radiotherapie gaat geven staan als grote blokken op de benedenverdieping.

Het is gaaf om rond te kunnen lopen wat zolang alleen ideeën en bouwtekeningen waren. De zo knap bedachte vide, het dakterras naast de chemotherapie ruimte, de grote ruimte

voor Het Nieuwe Werken.

O wat is dit een mooie dag. Kan niet wachten tot januari 2013 als de patiënten dit gebouw mogen gaan gebruiken.

Moedergeluk

juni 2011: Tegen lunchtijd kom ik het Spaarne binnen van een vergadering extern. In de sloot onder het ziekenhuis peddelen 6 schone zwaantjes met hun ouders. Rennen naar communicatie om een foto toestel op te pikken. En zie hier het resultaat:

Sint in het Spaarne

november 2010: Sint is gevallen en is op de Spoedeisende Hulp van het Spaarne gebracht.
Het is geweldig hoe een zaal vol kindjes voluit "SPaarne Ziekenhuis" schreeuwt als de poppenkastspeler vraagt waar je heen moet als je je been gebroken hebt.

Dat had ik nu op film moeten hebben voor onze website.........

Sint is vrijmoedig en ik mag bij hem op schoot. Daar krijgt hij spijt van!

FOTO's VOLGEN

UGM 2010

18 - 23 september naar de User Group Meeting 2010 van Epic, ons EPD. Bij aankomst zaterdagavond is Madisson helemaal vol met voetbalfans. Gezellig sfeertje.

En de 1e cheesecake wordt gescoord! Johan en ik keuren hem af: veel caloriën en veel room. Zo hoort cheesecake niet te smaken. Hij moet strammer, meer dikker en subtieler zoet. Kortom: we're a team on a mission.

Zondagmiddag is er een leuke fietstocht voor ons uitgezet door Winconsin. We verzamelen ons in het Epic trainingscentrum waar Arjan start met oefenen op de vleugel. Nee Arjan, het is trainen in Epic!

Het fietspad is een vals plat van kilometer of 10. Maar dat kunnen de dutchies hebben.


Op zijn amerikaans houden we halverwege pauze met hamburgers.

Op het eindpunt drinken we een blad met proefbiertjes. volgens de groep zijn de meesten niet te drinken. ik kan er niet over oordelen want door mijn leverziekte ben ik tegenwoordig altijd de BOB. Het ziet er wel mooi uit!


Terug is het lekker down hill en zoeven we terug naar de Epic Farm.

De rest van de week veel workshops, vergaderingen en lunches. Het is nuttig maar ook erg gezellig met de crew.

Kijkje in vergaderzaal Dragon's Lear (nieuwe complex).

Brandweer arriveert bij het hotel maar het is gelukkig vals alarm! Wat een auto's hebben ze hier.

Donker

We testen de gerenoveerde noodstroomvoorziening. Zo rond 5 uur in de ochtend ben ik in het ziekenhuis. Ik meld me bij de beveiligingsunit. Zij hebben het beste "zicht" op wat er in het donker gebeurt. Op alle schermen kunnen zij precies zien waar het in het gebouw donker is of licht en via monitor systemen waar storingen ontstaan.

Even naar de radiologie om daar polshoogte te nemen. De stroom wordt onderbroken terwijl ik een gang loop vanaf de radiologie terug naar de bewaking. Even valt in de lange gang alle licht uit en is het muisstil. Wat is dit raar!

Dan floepen de lampen aan en is de generator ingekomen. Dat is goed. Bij de beveiliging terug blijkt toch dat er her en der wat hick-ups zijn. Met name de temperatuur in de MER (onze computerruimte) loopt weer op en er komt onvoldoende koeling op gang. Ook wat deuren in het gebouw gaan niet op de brandbeveiliging. Na een kwartier besluit de verantwoordelijke van de Technische Dienst weer terug te schakelen op netspanning, om de MER niet verder te laten opwarmen. Het terugschakelen loopt op een paar kleinigheden na heel soepel.

De test zal uitgebreid worden geevalueerd om te komen tot een foutloze uit- en opschakeling bij toekomstige stroomuitval.

Uitwaaien

dinsdag 6 juli: met alle bedrijfsleiders en ondersteunende managers het IJselmeer op met de Eersteling. Het is werkelijk geweldig weer: wind en zon. Iedereen geniet en moet hard werken.

Onder de giek en in het vooronder tijdens de lunch toch ook nog wel pittige gesprekken. Dit moeten we vaker doen.

's Avonds na het diner speelt Nederland de halve finale. We duiken een Enkhuizer kroeg in. "We" winnen, dus de avond kan niet meer stuk.

Leeghwater

15 juni 2010: overleg vanuit de SDSK met de huisartsen van de kring Waterland/Zaanstreek/Kennemerland/Meerlanden/Amstelland over het delen van data over patiënten. Het is geen makkelijk onderwerp (zie de discussies rond het landelijke EPD). De wil is er van alle kanten om de uitwisseling van gegevens mogelijk te maken, maar hoe pakken we dat als regio aan. Het is best een grote regio met veel 'stakeholders'.

Wat hebben we gemeenschappelijk?

(bron afbeelding: www.rijnland.net)

Als werknaam kiezen we voor het project Leeghwater, omdat hij zowel aan de noord als aan de westkant van het gebied polders heeft drooggemaakt en in zijn tijd met grote technologische vernieuwingen en doorzettingsvermogen iets heeft gecreëerd dat nu nog zijn nut heeft.

Vol dagje

zaterdag 5 juni 2010: om iets na 6 uur in het ziekenhuis voor de Go Live van Epic fase 2. We blijken al te draaien. Het gaat allemaal goed en iedereen lijkt prima te weten wat hij/zij moet doen. Rondje door de klinieken. Her en der kinderziekten. Maar overal een rustige Go Live.

Om half 11 ontvangst van Dr. van 't Hof en zijn familie. Hij gaat met pensioen en vandaag nemen we officiëel afscheid met een symposium in de kerkzaal. Je merkt hoe betrokken hij is geweest bij het ziekenhuis en bij zijn patiënten. Er zijn veel mensen om hem de hand te schudden. Mooie muziekstukken ook.

Snel naar de Amsterdam Arena om om te kleden voor het Amsterdam Diner. Al weer de 18e editie en ik denk mijn 14e of 15e. Het is een groots feest met vele BN´ers, optredens, veel vrijwilligers en veel geld voor het goede doel!! Jeroen verkoopt stapels handgeschilderde onderborden (gemaakt door aidspatiënten)

Uitvliegen

4 juni 2010: de eksters van het Spaarne zijn nu zo groot dat ze bijna uitvliegen. Ze hippen in hun boom een paar takken omhoog en weer naar beneden. Af en toe springt er één mis en dan klettert hij tussen de takken door. Een geweldig vermakelijk gezicht. Een patiënten op de cardio zegt dat ze er elke dag van geniet om te zien hoe ver het nu staat. Ik merk dat veel mensen die aan de binnentuin werken hun vordering op de voet volgen.

Onze staartloze ekster!

Geboorte

vrijdag 21 mei 2010: 's ochtends snel naar de 3e verdieping en jawel hoor. Kan nu echt goed in het nest kijken en daar steken ineens 4 baby-eksters hun snavels omhoog omdat moeder er aan komt met een lekkere wurm. Een seconde later strijkt ook pa neer en wordt er druk gefeest op de maaltijd. Pa en moe vliegen echt af en aan om die 4 koters (correctie van Inge: 2 koters - ik moet echt aan de leesbril!) te voeden. Erg lief gezicht.




's Middags/'sAvonds draai ik mee op de verloskamer en mag ik Connie helpen Lars ter wereld te helpen. De moeder van Lars is net boven gearriveerd als ik kom en zal worden ingeleid. De baby reageert slecht op de weeen. Harttonen zakken steeds verder weg op de wee. De arts-in-opleiding en de gynaecoloog masseren de laatste rand weg zodat er geperst mag worden. Een indrukwekkend gezicht al dat oergeweld dat in zo'n buik zich afspeelt. Na een paar stevige persweeën is er een hoofdje. Was bijna niet te herkennen. Zijn schoudertje wordt even gedraaid en dan schiet hij eruit. Een gezonde zuigeling van 8 pond!

Ouders natuurlijk dolgelukkig en het verloskundig team gaat verder met schoonmaken van moeder en kind, wegen bloedverlies. En ik sta daar ineens met een navelstreng in mijn hand van Lars. Mooi gevoel. Ben heel erg blij dat ik dit - van begin tot eind - heb mogen meebeleven.

Klus geklaard!

Als na het schoonmaken van de verloskamer de dienst erop zit en we na de overdracht het ziekenhuis uitlopen voel ik me heel rijk. Deze momenten zijn goud.

8000 kg

Zaterdag 15 mei 2010: om half 5 op en kwart voor 6 bij het Spaarne. Er staat een grote kraanwagen van de koninklijke Saan en grote verhuisauto's van Hegele, een duits verhuisbedrijf.

De 1e verdieping en begane grond zijn ontruimt in het hotfloor-gebouw. De gevel ter hoogte van de radiologie is opengemaakt want vandaag gaat de 2e MRI erin.

De magneet weegt maar liefst 8.000 kg.

De mannen beginnen met het inhijsen:

Alsof het niets weegt draaien ze hem in de goede stand om de transportwielen te kunnen monteren.

Opgeluchte gezichten bij het radiologie team als hij staat!

De kettingen kunnen los.

Doordat de MRI gevuld is met vloeibaar Helium zit er ijs op sommige elementen:

Daar komt hij aan door de binnengang:

En op de juiste plek gearriveerd:

Het was een spannende klus en hij is 100% geslaagd! Met veel dank aan het projectteam dat dit perfect had voorbereid.

Bevrijd!

Dinsdag 4 mei 2010: op tijd in het Spaarne. Vertel Jeanette over mevrouw Eend en haar kroost. We lopen samen de tuin in om te kijken of ze er nog is.
En jawel hoor. We besloten de eend de vangen en haar pullen natuurlijk ook.
Op slinkse wijze drijf ik moeder een klein stukje bij haar pullen vandaan zodat ze wel in hun richting zal proberen te ontsnappen. Jawel: te pakken. Jeanette neemt een grote greep en heeft 6 pullen vast en stopt ze in de snel gepakte bak. Nog een greep en alle 9 zijn ze compleet. Snel op weg naar de sloot.

Mevrouw Eend laat een enorme angstkledder in de gang. Als we haar maar in de buurt van de pullen houden gaat het goed. Bij de sloot springt ze uit de armen het water in en ik ga met de bak pullen naar de waterkant. Ze hippen er heel schattig uit en zoeken ma Eend op. Zo die zijn alvast bevrijd en het is nog niet eens 5 mei.

Opgesloten

maandag 3 mei 2010: net als ik op het punt sta kantoor te verlaten voor een externe afspraak staat er een eend luid kwakend voor de deur - met 9 pulletjes!!



Blijkbaar heeft ze haar nest in de binnentuin uitgebroed en zit nu opgesloten, want de pulletjes kunnen nog niet vliegen. Heb geen brood maar strooi uit de koektrommel wat zandkoekjes en zet een grote bak water neer.



Hoe moet dit nu weer goedkomen, want ze moet toch haar pullen kroos kunnen leren eten.

Reflectie

dinsdag 20 april 2010: Soms is het goed om het met buitenstaanders te hebben over wat je allemaal bezig houdt op je werk (en daarbuiten). Binnen de NVZ(D) zijn daar directiekringen voor. De meesten zijn op donderdagavond en vrijdagochtend. Een voor mij onmogelijke tijd.

De gedachte drong zich bij me op dat toch wel meer mensen wellicht op zoek waren naar intervisie op een ander tijdstip. De organisator van deze kringen gevraagd of hij mee wilde denken... en zie vanavond kwamen we voor het eerst bijeen als nieuwe groep. We hebben onszelf de kasteelgroep gedoopt gezien de magnifieke locatie die onze organisator had geregeld.

Het begin was veelbelovend. Zie uit naar de volgende meeting!

Niet gekapt

8 april 2010: op 1 april hadden we op intranet laten zetten dat de boom in de binnentuin gekapt zou moeten worden omdat er ekster in nestelden. De eksters zouden overlast veroorzaken en onhygienisch zijn. De reacties waren meestal van withete medewerkers die pleitte voor clementie. Een enkeling vroeg of men het hout mocht hebben voor de kachel.

Natuurlijk gaan we de eksters niet wegjagen uit de tuin. Veel te leuk gezicht dat na weken vergeefs takken in de boom gooien het hem toch is gelukt. Hij heeft een nest én hij heeft een vrouw gevonden om erop te zitten.

Nu is het wachten op de kleine ekstertjes.

Bouwen

Maandag 22 maart 2010: afgesproken met het bouwteam C-deel in Utrecht, omdat daar bij de universiteitsbibliotheek een gevel van glas/beton is gebruikt die onze architect graag zou willen gebruiken in de nieuwbouw. Het bezoeken van dergelijke voorbeelden werkt erg inspirerend. We filosoferen met het team van NKI/AvL hoe we een variant op dit thema zouden kunnen toepassen in Hoofddorp.


Vrijdag 26 maart 2010: omdat regelmatig de parkeerterreinen volstaan krijgen we 2 extra dekken op de parkeergarage. Vandaag is een enorme kraan stalen balken aan het inhijsen. Een spectaculair gezicht!

Een waterhoenpaartje is op meer bescheiden schaal aan het bouwen. Het is een gezellig gezicht vanuit het ziekenhuis.