Nieuwe start?

Zondag 7 maart 2010: we zijn vorige week gefietst langs een huis dat ik al jaren een bijzonder pand vind en 'guess what?': het staat te koop. Vanmiddag zijn we gaan kijken hoe de zon in de tuin staat 's middags.


We werden door de bewoners heel gastvrij ontvangen. De rondleiding maakte ons allebei razend enthousiast. Zal dit onze nieuwe stek worden voor de Brady Bunch?

Bouwen

Maandag 22 maart 2010: afgesproken met het bouwteam C-deel in Utrecht, omdat daar bij de universiteitsbibliotheek een gevel van glas/beton is gebruikt die onze architect graag zou willen gebruiken in de nieuwbouw. Het bezoeken van dergelijke voorbeelden werkt erg inspirerend. We filosoferen met het team van NKI/AvL hoe we een variant op dit thema zouden kunnen toepassen in Hoofddorp.


Vrijdag 26 maart 2010: omdat regelmatig de parkeerterreinen volstaan krijgen we 2 extra dekken op de parkeergarage. Vandaag is een enorme kraan stalen balken aan het inhijsen. Een spectaculair gezicht!

Een waterhoenpaartje is op meer bescheiden schaal aan het bouwen. Het is een gezellig gezicht vanuit het ziekenhuis.

Playa del Carmen - Cancun - Houston - Amsterdam

donderdag 18 februari 2010: koffers pakken en naar de airport van Cancun. We hebben aardige ruzie met de autoverhuurder die beweert dat een bepaalde schade door ons is veroorzaakt, terwijl de schade er in Saltillo al zat. Grrrr.

Maar dan komt het zwaarste deel van deze reis: "dag zoon, tot over een paar maanden in Nederland".

(foto Rik)

In Houston hebben we dankzij veel vertraging in Cancun een superkorte overstaptijd. We hollen van rij naar rij en worden gek van de amerikaanse bureaucratie. Je moet vooral niet denken dat ze je zullen helpen je vlucht te halen. Uiteindelijk zitten we volkomen gestresst in het vliegtuig en komen er zelfs nog mensen na ons binnen. Het vliegtuig is technisch niet in orde zodat we met zeer veel vertraging naar Nederland vertrekken.

We kijken met veel plezier terug op een interessante, mooie en emotionele reis.

Playa del Carmen

Dinsdag 16 + woensdag 17 februari 2010: gelukkig is het weer helemaal opgeklaard en we genieten van een hotelkamer met uitzicht op zee.

's Avonds blijkt Playa del Carmen rijkelijk bedeeld met goede restaurants. Door de enorme hoeveelheid toeristen weet helaas niet elke horecaondernemer er wat van te maken, maar doorsnee is het heerlijk toeven op de terrasjes!

Erik ontdekt een leuke trui die hij mee zou willen nemen voor vriend Luc, maar de EUR 240 houden hem tegen...... pech voor Luc.

We lezen ons suf en laten ons verwennen met limonadedrankjes en lekkere sandwiches of guacomole dips op het strand.

(foto Rik)

En natuurlijk nog even genieten van de laatste dagen met mijn zoon...... zal niet meevallen hem straks weer achter te laten.

(foto Rik)

Chichén Itzá - Playa del Carmen

maandag 15 februari 2010: Het is geen straf op te staan met uitzicht op El Caracol.

Na een heerlijk ontbijt slenteren we via de privé ingang van het hotel het Maya complex in.

Templo de los Tableros Esculpidos.

En dan staan we bij El Caracol (de slak), dat te zien was uit onze hotelkamer. Het slakkenhuisvormige gebouw is een Observatorium, waarvan de sleuven in de muur corresponderen met de stand van hemellichamen op belangrijke data in de maya kalender.

Edificio de las Monjas (nonnenklooster) was waarschijnlijk een paleis.

Ergens tussen het groen ontdekken we een prachtige vogel. Het is de bluecrowned motmot. Bijna te mooi om waar te zijn.

Het is nog heerlijk rustig op het tempelcomplex, zelfs de souvenirswinkeliers zijn nog niet allemaal in touw.

El Castillo is 24 meter hoog. Hoewel er inmiddels toch wel wat toeristen rondlopen krijg ik hem nog mooi in beeld. We zien later in het bezoekerscentrum een poster waarop de piramide op een meer hoogseizoen dag is gefotografeerd. Daarop wemelt het van de toeristen. Wat hebben we een geluk dat het vandaag een redelijk rustige dag is. Als we op de terugweg zijn naar het hotel begint het redelijk vol te stromen (bussen met dagtrippers uit Cancun en Playa del Carmen). Goed gepland van ons!

Mooi beeldhouwwerk op het Platforma de las Aguilas y los Jaguares. Er zijn ook minder lieflijke voorstellingen van de gieren die de harten van mensen uitrukken. De tempel was waarschijnlijk een eerbetoon aan de militairen die de rituele (slacht)offers gevangen namen.

Boter - Kaas - Eieren

Er zijn veel gebouwen met tientallen zuilen. Samen heten ze de Grupo de las Mil Columnas.
Je kunt je zo voorstellen hoe het er hier vroeger moet hebben uitgezien met handelaren en mensen die rondwandelden in de schaduw.

Op het Tzompantli staan allemaal doodshoofden. Waarschijnlijk werden hier de hoofden van mensenoffers tentoongesteld. Lekker gruwelijk.

En de maya's hadden zelfs al pinautomaten. Zie hier een redelijk verruineerd exemplaar daarvan.

Ook in Chichén Itzá is er een balspeelplaats. Het veld is maar liefst 168 meter lang en daarmee de grootste van Midden Amerika. De 2 ringen zijn nog intact.

Na een late lunch op het terras van het hotel begint het niet te regenen maar te gieten. We rijden naar Playa del Carmen over natte wegen. Hmmmm. Als dat maar goedkomt met de strandvakantie........

Campeche - Siyil - Kabah - Uxmal - Chichén Itzá

Zondag 14 februari 2010: we gaan vroeg op pad want we hebben "woeste" plannen voor het aantal tempels dat we graag willen bezoeken. We gaan van de kust af het binnenland van Yucatán in en volgen de Puucroute. De Mayataal is dol op X-en wat tot vermakelijke wegbewijzeringen leidt. Een slagroomtaart voor een foutloze uitspraak.

In Hopelchen stoppen we even voor een lokale markt waar vrouwen lopen in mooie geborduurde witte jurken.

Rik en Erik proeven gebakken varkensvel. Daardoor hoeven we niet meer te lunchen: lunchroom Erik ten spijt.

De Puucheuvels vormen een lage bergkam. Er zijn verschillende Mayanederzettingen in dit gebied gevonden die vroeger al met wegen waren verbonden. De bouwstijl in de steden is heel vergelijkbaar.

Als eerste bezoeken we Sayil. Waarschijnlijk hebben er ooit 8.000 mensen gewoond. Indrukwekkend is het centrale gebouw El Palacio, dat uit 3 verdiepingen bestaat en aan Knossos op Kreta doet denken.

Zo'n 10 kilometer verder ligt Kabah.

Hier staat El Palacio de los Mascarones met bijna 300 maskers van Chac, de regengod.

De oude verbindingsweg van Kabah naar Uxmal is nu een oerwoudpad, waar je aan de doorsnede van de bomen wel kan zien hoe enorm oud alles moet zijn. Let rechts op het handje van Erik. We rekenen met ouderwetse wiskunde uit dat de omtrek van de boom zo'n 12 meter moet zijn!!

De start van de weg was gemarkeerd met El Arco.

We rijden naar een absoluut hoogtepunt van de Maya architectuur: Uxmal. De meeste gebouwen stammen uit 600 - 1000 na Christus. Bijzonder is ondermeer de Casa del Adivino (Piramide van de Tovenaar), omdat hij een ovale basis heeft. We zijn zeer onder de indruk.

De ingang van één van de 5 tempels bovenin is eigenlijk een groot Chacmasker. Helaas mag je de tempels niet meer bezoeken i.v.m. erosiegevaar.

Vlakbij de Piramide van de Tovenaar staat het Cuandrángulo de las Monjas ("nonnenklooster"). De spanjaarden noemden het zo, omdat het met zijn 74 kamertjes leek op een klooster. Archeologen denken dat het een militaire academie was, een koninklijke school of een paleiscomplex. het onderstaand pano kan niet goed de wijdsheid overbrengen van de binnenplaats.

We lopen langs het Juego de Pelotas en de Casa de las Tortugas.

Daarna beklimmen we de Gran Piramida. Wat een geweldig uitzicht heb je daar over het Mayacomplex.

Je kunt goed zien hoe steil deze 32 meter hoge piramide is.

Na dit zeer indrukwekkend bezoek aan Uxmal rijden we dwars door Yucatán naar Chichén Itzá. We komen er rond 9 uur 's avonds aan en pingelen er in het luxe hotel naast de Mayatempels over de kamerprijs. Omdat Erik het gesprek tussen de receptiemedewerker en de baas goed kan afluisteren krijgen we de kamer voor de minimum-prijs!! De receptiemedewerker is sprakeloos, maar kan moeilijk tegenspreken. Hij krijgt een mooie fooi.

Wij kleden ons om voor het diner en genieten op het terras van het uitzicht op het verlichte Observatorium van Chichén Itzá.

Frontera - Campeche

Zaterdag 13 februari 2010: Vandaag een lange rit langs de Golf van Mexico. We genieten van de prachtige lagunes en moerasachtige gebieden. Het stikt van de vogels en bloemen. Erg mooi. Ook Erik kijkt zijn ogen uit. Dit is heel wat anders dan het droge, woestijnachtige Noorden.

We houden een lunchbreak in Ciudad del Carmen, vlakbij de Puete Zacatal: een lange brug over de Laguna de Terminos. We stoppen daar omdat we in de Laguna zeehonden zien en er vliegen allemaal pelikanen. Wat een schitterende vogels zijn dat toch.

Het eten op het terrasje aan de Laguna is seafood op zijn puurst. Ik ben zo dom om iets te kiezen dat "gefrituurde eieren" in zijn naam heeft, blijken het viseieren te zijn ofwel kuit. Brrrrrrrr.

Het is fantastisch mooi weer. We zitten heerlijk te bakken in het zonnetje en moeten ons echt er toe aanzetten om weer te gaan rijden.

's Middags arriveren we in Campeche, hier begint het schiereiland Yucatán. Een letterlijk kleurrijk kuststadje, dat door Unesco tot werelderfgoed is bestempeld.

Het is van oorsprong een Maya vissersdorpje, waar in 1540 een Spaanse nederzetting van werd gemaakt. De stad was welvarend en daarmee het doelwit van Franse, Engelse en zelfs Nederlandse piraten. Na een slachtpartij in 1663 zijn allemaal dikke muren om de stad gebouwd, waar je vandaag de dag over heen kan flaneren.


Het stadje is heel fraai gerestaureerd en een genot om in rond te lopen.

We brengen de was naar een wasserette. Echte service: we brengen het wel even naar het hotel hoor, gaat u de stad maar in. In de stad is in het Baluarte de la Soledad (bastion van de troost)een klein maar fraai museum met Mayasteles.

Op het centrale plein Parque Principal staat een van de eerste kerken van Yucatán. In deze kathedraal vindt een bruiloft plaats. Altijd leuk om te zien. Ook bezoeken we het aan het plein gelegen Casa de Teniente del Rey, de voormalige residentie van de militaire vertegenwoordiger van de Spaanse koning.

We dineren onder een portico op de 1e verdieping aan het plein en genieten naast het eten van het uitzicht.

Er is ook hier een carnavalsoptocht langs de zee. We besluiten een bekende bar waar de bediening in piratenkleding rondloopt maar "links" te laten liggen. Daar wil je toch niet dood gevonden worden. De avond sluiten we liever af op het dak van de Youth Hostel. Gezellig in de zwoele zeewind op het dakterras een biertje drinken.