vrijdag 21 mei 2010: 's ochtends snel naar de 3e verdieping en jawel hoor. Kan nu echt goed in het nest kijken en daar steken ineens 4 baby-eksters hun snavels omhoog omdat moeder er aan komt met een lekkere wurm. Een seconde later strijkt ook pa neer en wordt er druk gefeest op de maaltijd. Pa en moe vliegen echt af en aan om die 4 koters (correctie van Inge: 2 koters - ik moet echt aan de leesbril!) te voeden. Erg lief gezicht.


's Middags/'sAvonds draai ik mee op de verloskamer en mag ik Connie helpen Lars ter wereld te helpen. De moeder van Lars is net boven gearriveerd als ik kom en zal worden ingeleid. De baby reageert slecht op de weeen. Harttonen zakken steeds verder weg op de wee. De arts-in-opleiding en de gynaecoloog masseren de laatste rand weg zodat er geperst mag worden. Een indrukwekkend gezicht al dat oergeweld dat in zo'n buik zich afspeelt. Na een paar stevige persweeën is er een hoofdje. Was bijna niet te herkennen. Zijn schoudertje wordt even gedraaid en dan schiet hij eruit. Een gezonde zuigeling van 8 pond!
Ouders natuurlijk dolgelukkig en het verloskundig team gaat verder met schoonmaken van moeder en kind, wegen bloedverlies. En ik sta daar ineens met een navelstreng in mijn hand van Lars. Mooi gevoel. Ben heel erg blij dat ik dit - van begin tot eind - heb mogen meebeleven.

Klus geklaard!
Als na het schoonmaken van de verloskamer de dienst erop zit en we na de overdracht het ziekenhuis uitlopen voel ik me heel rijk. Deze momenten zijn goud.